Ik voel een golving, een vibratie de steeds sterker wordt. Ik heb het gevoel dat ik in de watten wordt gelegd, bijna fysiek. Een zachtheid waardoor ik gemakkelijk kan ontspannen. Ik voel een verstarring in de linkerkant van mijn lichaam die steeds sterker en sterker wordt. Op een bepaald moment zit ik een heel vreemde houding, omdat ik van top tot teen verstard/gespannen ben in mijn linkerdeel. Door die zachtheid en ontspanning, maakte die spanning juist niet echt uit ook al heb ik me lang niet zo gespannen gevoeld in zo’n groot deel van mezelf. Er zijn een aantal momenten dat ik het potje los wil laten, omdat die spanning ondraaglijk wordt. Maar dat doe ik niet, omdat er toch die soort van overgave/ontspanning is. Er is een moment waarbij ik besef dat ik er geen zin meer in heb. Ik heb geen zin meer in altijd hetzelfde liedje, altijd maar die verstarring en maar half in mezelf te leven en de helft van me leven werkt op een automatisme waar ik niets over te zeggen heb. Ik wil mijn eigen leven leiden. Hierdoor lijkt een deel links los te laten, te ontspannen. Dit gebeurt tot drie keer toe en ik voel het loslaten zelfs in mijn kiezen zo erg zat het in mijn systeem. Links, waar ik mezelf normaal gesproken, niet of moeilijk voel, bevind ik me nu. Ik heb het gevoel eindelijk meer een geheel met mijzelf en mijn omgeving te zijn.

Alles wordt schoon en helder. Ik zie drie lagen van mezelf die samen lijken te komen. Alsof er een ontspanning tussen ontstaat, een heel verzorgend gevoel. Als je dit gevoel kan vast blijven houden kan je zijn wie je wil zijn.

Ga naar de voelgel Harmonie