In het begin voel ik een enorme irritatie. Enorm irritant en zenuwachtig gevoel, ik wil opspringen en iets gaan doen, ik wil dit niet voelen. Vervolgens komt er verdriet opzetten, maar ook een enorme kwaadheid. En ik zie dat die kwaadheid en hardheid allemaal verdriet bedekt. Ik besef opeens dat het ook anders kan en er opent zich iets. Het is alsof ik bij iemand ben die me begrijpt, waar ik uit kan huilen, een bepaald gevoel van ondersteuning, ik kan het gewoon laten gaan.
Ik zie ook dat ik lijden op me heb genomen(?) vanaf toen ik klein was en dat ik al het verdriet opberg en er niets mee doe.

Ga naar de voelgel Hulp bij verdriet